Болзолгүй хайр

Намар бас 9 сарын нэгэн... Өнөөдөр хүүхдүүд хичээлдээ ороод гоё байгаа байх даа. Өчнөөн олон жилийн өмнө юмдаг би бас ингээд л ээждээ хөтлүүлээд анх сургуульдаа явж байлаа даа. Аав гуай бас гэртээ байгаагүй хөдөө явцан.

Ингээд бодохоор аав гэдэг нөхөр ер нь хүүхэд насны дурсамжуудад минь үзэгдээд л алга болдог сүнс лугаа байжээ хэ хэ хэ... Тэгээд өмнөх өдөр нь эмээдээ "Ариун ариун гэхээс анхны хайр шиг ариухан нь гүй ээ" гэж дуулаад том хүний дуу дуулсан хэргээр энэ дууг сургуульдаа дуулахыг минь тас хориглож байсан сан. 7 настайн байж юун анхны хайр ха ха ха. Авга ах маань тэр үед арван долоо наймтай байсан юм тэрнээс л сурсан хэрэг. Гэхдээ ч "Би чамд хайртай" канууны энэ дуу бол би амьдралдаа бүтнээр нь сурсан бас ч гүй хоолойны хөвч тасрахгүй дуулж чадах ганц дуу байсым шүү хи хи хи.

За тэр үед чинь тэгээд одооны гял цал гоё ганган зүйлс ховор байж дээ. Бор формоо өмсөөд цагаан капронон хормогч зүүгээд, үсэндээ ээжийнхээ саатай улаан хүзүүний алчуурыг дундуур нь хуваагаад нийлүүлж оёсоноо зангидаад нээх том цэцэглээд зүүж байлаа. Хөөрхий тэр өдөр ижийн минь саатай алчуур гялалзаад л би тэрүүхэндээ аягүй додигор байсым даг :)  

Тэр үед сургуульд наймтай ордог байсын. Намайг долоотой гээд гэхдээ авахаасаа өмнө бас бөөн юм болсон гэнэ лээ. Гэхдээ л би сургуульд орчихсон юм даа яагаадыг бүү мэд.

Аяа хүүхэд нас минь эргэн дурсах бүрийд өөрийн эрхгүй нүүрэнд инээмсэглэл авчрах ховорхон цаг мөчүүд юм даа. Бүх хүүхдүүддээ хичээлийн шинэ жилийн баярын мэнд хүргэе!